ارزیابی رویش ویژگی‌های مختلف تک‌درختان صنوبر (Populus deltoides) و دارتالاب (Taxodium distichum) با استفاده از آنالیز تنه

نوع مقاله: پژوهشی

نویسندگان

1 دانشجوی کارشناسی ارشد جنگلداری دانشکده منابع طبیعی و علوم دریایی، دانشگاه تربیت مدرس، ایران

2 استادیار دانشکده منابع طبیعی و علوم دریایی، دانشگاه تربیت مدرس، ایران

3 استاد دانشکده منابع طبیعی و علوم دریایی، دانشگاه تربیت مدرس، ایران

چکیده

رویش درختان چه از نظر اکولوژیکی و چه از نظر اقتصادی از اهمیت بسیار زیادی برخوردار است. یکی از روش‌های بررسی رویش، آنالیز تنه است که جایگاهی ویژه در بین روش‌های ارزیابی رشد دارد. در تحقیق حاضر، رویش قطر، سطح مقطع، ارتفاع و حجم دو گونه صنوبر دلتوئیدس و دارتالاب در یک رویشگاه مورد بررسی قرار گرفت. پس از قطع درخت معرف برای هر گونه، در فواصل 2 متری دیسک تهیه و در آزمایشگاه، ضخامت دوایر سالانه اندازه‌گیری گردید. نتایج نشان داد که بیشترین رویش جاری قطری در صنوبر و دارتالاب به ترتیب در سنین 4 و 6 سالگی برابر با 1/5 و 5/4 سانتی­متر، بیشترین رویش جاری سطح مقطع در صنوبر و دارتالاب به ترتیب در سنین 9 و 10 سالگی و با مقدار 01/0 و و 014/0 مترمربع، بیشترین رویش جاری ارتفاع در صنوبر و دارتالاب به ترتیب در سنین 6 و 9 سالگی با مقدار 1/3 متر  3/1 متر و بیشترین رویش جاری حجم در صنوبر و دارتالاب به ترتیب در سنین 8 و 12 سالگی با مقدار094/0 و 1/0 مترمکعب محاسبه شد. نتایج نشان داد که این دو گونه، هردو در چنین رویشگاهی رشد بسیار مناسبی برای تامین اهداف زیست محیطی مانند گسترش فضای سبز و اقتصادی مانند فروش چوب دارند.

کلیدواژه‌ها


ارزیابی رویش ویژگی‌های مختلف تک‌درختان صنوبر (Populus deltoides) و دارتالاب (Taxodium distichum) با استفاده از آنالیز تنه

 

جمشید اسلام­دوست*[1]، هرمز سهرابی2، سید محسن حسینی3

تاریخ دریافت: 20/11/92          تاریخ پذیرش: 15/7/93

 

چکیده

رویش درختان چه از نظر اکولوژیکی و چه از نظر اقتصادی از اهمیت بسیار زیادی برخوردار است. یکی از روش‌های بررسی رویش، آنالیز تنه است که جایگاهی ویژه در بین روش‌های ارزیابی رشد دارد. در تحقیق حاضر، رویش قطر، سطح مقطع، ارتفاع و حجم دو گونه صنوبر دلتوئیدس و دارتالاب در یک رویشگاه مورد بررسی قرار گرفت. پس از قطع درخت معرف برای هر گونه، در فواصل 2 متری دیسک تهیه و در آزمایشگاه، ضخامت دوایر سالانه اندازه‌گیری گردید. نتایج نشان داد که بیشترین رویش جاری قطری در صنوبر و دارتالاب به ترتیب در سنین 4 و 6 سالگی برابر با 1/5 و 5/4 سانتی­متر، بیشترین رویش جاری سطح مقطع در صنوبر و دارتالاب به ترتیب در سنین 9 و 10 سالگی و با مقدار 01/0 و و 014/0 مترمربع، بیشترین رویش جاری ارتفاع در صنوبر و دارتالاب به ترتیب در سنین 6 و 9 سالگی با مقدار 1/3 متر  3/1 متر و بیشترین رویش جاری حجم در صنوبر و دارتالاب به ترتیب در سنین 8 و 12 سالگی با مقدار094/0 و 1/0 مترمکعب محاسبه شد. نتایج نشان داد که این دو گونه، هردو در چنین رویشگاهی رشد بسیار مناسبی برای تامین اهداف زیست محیطی مانند گسترش فضای سبز و اقتصادی مانند فروش چوب دارند.

 

واژه­هایکلیدی: آنالیز تنه، رویش،پروفیل طولی، صنوبر، دارتالاب

 

مقدمه

با گذشت زمان، قطر، ارتفاع و حجم یک درخت زنده افزایش می­یابد؛ ازدیاد هر یک از این مشخصه­ها در مدت زمان معین را رویش در آن مدت زمان می­نامند (7). رویش یکی از مهمترین مولفه‌های زیستی در اکوسیستم‌های با غلبه عناصر گیاهی است. بنابراین در سالهای اخیر تحقیقات بسیار زیادی در جهان در این بخش متمرکز شده است. روش‌های مختلفی برای بررسی این مولفه وجود دارد. یکی از این روش‌ها، آنالیز تنه است.

با استفاده از آنالیز تنه، می‌توان رویش ویژگی‌های مختلف درختان را با دقت بسیار زیادی ارزیابی نمود. معمولا رویش به دست آمده از آنالیز تنه در قالب درصد رویش بیان می‌گردد چرا که نسبی کردن مقادیر رویش، امکان مقایسه گونه‌ها یا رویشگاه‌های مختلف را فراهم می‌سازد.

گرچه هدف اصلی آنالیز تنه ارزیابی پاسخ رشد است اما برای اهداف دیگری نیز مانند اثر مدیریت جنگل، رقابت برای منابع، حمله حشرات برگخوار و آلودگی هوا را می­توان با بازسازی ثبت رشد تاریخی از درختانی که عمر طولانی دارند بدست آورد (4). با این وجود در تحقیقات صورت گرفته در داخل کشور، بیشتر از آنالیز تنه برای ارزیابی رشد استفاده شده است.

Mohammadpour et al., (2007) رویش و تولید چوب نوئل در جنگلکاری کلاردشت در استان مازندران با بررسی یک توده 1/18 هکتاری در سن 44 سالگی با فاصله کاشت 2×2 متر را ارزیابی نمودند. آنان درصد زنده مانی نوئل را 3/39 درصد و میانگین قطر برابر سینه را 86/16 سانتیمتر، میانگین ارتفاع را20/18 متر، میانگین سطح مقطع را 59/23 مترمربع در هکتار، میانگین حجم را 73/193 مترمکعب در هکتار و میانگین رویش حجمی را 4/4 مترمکعب در هکتار و در سال گزارش نمودند. همچنین بیشترین رویش جاری قطر، سطح مقطع، ارتفاع، حجم به ترتیب در سنین 16، 22، 25 و34 سالگی با مقادیر 81/0 سانتیمتر و 63/0 متر، 001/0 مترمربع و 009/0 مترمکعب محاسبه شد. در تحقیقی دیگر Zojaji Trhrani et al., (2011) به­منظور محاسبه میزان رویش برای جنگلکاری­های صنوبر در سن 18 سالگی در منطقه هفت دغنان در غرب گیلان 114 اصله درخت را مورد بررسی قرار دادند. نتایج آنها نشان داد که متوسط نرخ زنده­مانی 11/74 درصد، میانگین ارتفاع 51/33 متر،  متوسط رویش ارتفاعی سالانه86/1 متر، میانگین قطر 6/35 سانتی­متر و متوسط رویش قطری سالانه 97/1 سانتی­متر، میانگین سطح مقطع 45/18 مترمربع در هکتار و حجم در هکتار نیز 71/535 مترمکعب و میانگین رویش حجمی سالانه 76/29 مترمکعب در هکتار و در سال می­باشد.

در تحقیق حاضر، هدف اصلی ارزیابی درصد رویش قطری، سطح مقطع، ارتفاعی و حجمی در دو گونه صنوبر دلتوئیدس و دارتالاب در یک رویشگاه جلگه‌ای در شمال ایران و هدف فرعی مقایسه رویش دو گونه مورد بررسی بود.

 

 

مواد و روش­ها

منطقه مورد مطالعه:

منطقه مورد مطالعه با مساحت 89/126 هکتار در 8 کیلومتری جاده آمل به محمودآباد در منطقه­ای به نام کلوده یا تشبندان قرار دارد. طول جغرافیایی منطقه 52 درجه و 10 دقیقه و18 ثانیه دقیقه شرقی و عرض جغرافیایی آن 36 درجه و 35 دقیقه و56 ثانیه شمالی، ارتفاع از سطح دریا 5 متر، شیب صفر تا دو درصد، متوسط بارندگی سالانه 892 میلیمتر، میانگین رطوبت نسبی 6/58 درصد، کمینه، بیشنه و متوسط دمای سالانه به ترتیب 2-، 2/35، و 4/16 درجه سانتی‌گراد است. منطقه مورد مطالعه بر اساس ضریب خشکی دومارتن دارای اقلیم خیلی مرطوب نوع الف است. اراضی مورد مطالعه در واحد فیزیوگرافی دشت آبرفتی رودخانه­های با زهکشی ضعیف قرار­دارد. خاک آن عمیق، بدون تکامل پروفیلی، قهوه­ای تیره تا قهوه­ای متمایل به خاکستری تیره با بافت متوسط و ساختمان فشرده­ و مربوط به تشکیلات دوران چهارم زمین­شناسی است (5).

 

توصیف رویشگاه:

رویشگاه مورد نظر در سال 1372 باهدف تولید چوب و به­صورت خالص جنگلکاری شد. کل مساحت جنگلکاری شده در این منطقه 66 هکتار است، که مساحت جنگلکاری باصنـوبر دلتوئیـدس (Bartr. Ex Marsh Populus deltoides) و دارتـالاب (L. Rich Taxodium distichum) به ترتیب 47 و 19 هکتار       می­باشد و فاصله کاشت در هر دو توده 4 متر در 4 متر است. سن هر توده جنگلکاری شده 20 سال و در این مدت در این توده­ها هیچ گونه عملیات پرورشی و اصلاحی صورت نگرفته است.

 

روش تحقیق:

در هر یک از توده‌های مورد بررسی به‌طور مساوی 12 قطعه نمونه (در مجموع 24 قطعه نمونه) مربعی شکل با ابعاد 16 در 16 متر به­طور تصادفی سیستماتیک برداشت ‌شد. در هر قطعه نمونه، قطر تنه در ارتفاع برابرسینه با نوار قطر سنج، ارتفاع کل درخت با IV Haglöf-VERTEX اندازه­گیری و ثبت ‌‌شد [2]. یک درخت از هرگونه قطع و سپس اندازه‌گیری و ثبت ارتفاع کنده و نوک بینه انجام شد. تنه به بینه‌های دو متری تقسیم شد و در انتهای هر بینه یک دیسک تهیه شد. در تمامی دیسک­ها جهت شمال برای مطالعه یکنواخت علامت­گذاری گردید و به هر نمونه یک کد اختصاص یافت که نشان دهنده­ی نوع گونه، شماره درخت و ارتفاع قطع بود. عرض دیسک‌ها برای جلوگیری از شکستن حین حمل ونقل ونیز در طول فرآیند اندازه­گیری حدود پنج سانت در نظر گرفته شد.

پس از انتقال به آزمایشگاه، سطح دیسک­ها برای مطالعه دقیق با استفاده از سمباده صیقل داده شد. سپس نسبت به شمارش دوایر سالانه اقدام گردید تا سن دقیق درخت در محل برداشت هر نمونه دیسک مشخص شود. در نمونه هایی که شمارش دوایر سالانه مشکل بود از لوب دستی استفاده شد. برای اندازه‌گیری قطر بر روی دیسک، بزرگترین و کوچکترین قطر به صورت عمود بر هم مشخص شد و سپس با استفاده از لوب دستی قطر بر حسب میلی متر اندازه‌گیری شد. نرخ زنده­مانی، تعداد و سطح مقطع در هکتار برای هرگونه محاسبه شد. حجم با استفاده از فرمول اسمالیان و محاسبات درصد رویش قطری، سطح مقطع، ارتفاعی و حجمی در دو دوره ده ساله برای هر گونه با استفاده از روابط مربوطه انجام شد. کلیه محاسبات و رسم نمودارها در Excel 2013 و مقایسات در SPSS ver. 19 انجام شد.

 

نتایج

با توجه به فاصله کاشت 4×4 در هر دو توده زنده­مانی برای صنوبر 2/89 درصد و برای دارتالاب 90 درصد بوده و تعداد در هکتار برای هر دو گونه 556 اصله بود.

میانگین قطر در توده صنوبر و دارتالاب به ترتیب 73/29 و 84/28 سانتیمتر؛ سـطح مقطع در هکتار برای صنوبر 64/34 مترمربع در هکتار و برای دارتالاب 4/37 مترمربع در هکتار و همچنین میانگین ارتفاع توده در صنوبر 1/26 متر و در دارتالاب 7/17 متر بود.

بیشترین رویش جاری قطر در صنوبر مربوط به 4 سالگی با مقدار1/5 سانتیمتر و در دارتالاب مربوط به 6 سالگی با مقدار 45/4 سانتی­متر، بیشترین رویش جاری ارتفاع در صنوبر مربوط به 6 سالگی با مقدار 1/3 متر و در دارتالاب در 9 سالگی با مقدار3/1 متر، بیشترین رویش جاری سطح مقطع در صنوبر مربوط به 9 سالگی با مقدار 01/0 مترمربع و در دارتالاب مربوط به 10 سالگی با مقدار 014/0 مترمربع و بیشترین رویش جاری حجم در صنوبر مربوط به 8 سالگی با مقدار 094/0 مترمکعب و در دارتالاب مربوط به 12 سالگی با مقدار 1/0 مترمکعب محاسبه شد.  پروفیل طولی برای صنوبر و دارتالاب به­ترتیب در شکل (1 و 2) ارائه شده است. شکل (1) روند تغییرات قطری یکنواخت را در طول تنه صنوبر نشان می­دهد شکل (2) تغییرات قطری زیادی را در طول تنه برای دارتالاب نشان می­دهد. همچنین رویش ارتفاعی در صنوبر بیشتر از دارتالاب بوده و در مجموع دارای ارتفاع بالاتری می­باشد.

روند افزایش رویش قطری و سطح مقطع در سال­های مختلف در ارتفاع 3/1متر در شکل (3) ارائه شده است. رویش قطری و سطح مقطع در سال­های اول پس از کاشت تا حدود 9 سال در صنوبر بیشتر از دارتالاب بوده است اما پس از آن روند افزایش قطر و سطح مقطع در دارتالاب بیشتر از صنوبر می­باشد.

 

 

 

 

 

   

شکل 1- پروفیل طولی صنوبر  با روش آنالیز تنه و رویش کل ارتفاعی

شکل 2- پروفیل طولی دارتالاب  با روش آنالیز تنه و رویش کل ارتفاعی

 

 

 

   

شکل 3- رویش کل قطری و سطح مقطع در طول سن

 

 

روند افزایش رویش حجم در طول سن برای دو گونه در شکل (4) ارائه شده است. شکل مذکور نشان می­دهد روند افزایش حجم در صنوبر بیشتر از دارتالاب در طول سن بوده است. همچنین روند رویش در سال­های اول پس از کاشت در صنوبر نسبت به دارتالاب سرعت بیشتری داشته است.

نتایج مقایسات آماری متوسط رویش قطری، سطح مقطع و حجم در جدول (1) نشان داده شده است. براساس نتایج رویش قطری بین دو گونه اختلاف معنی­داری ندارد اما مقایسه رویش سطح مقطع بین دو گونه اختلاف معنی داری را نشان می­دهد. با این حال اختلاف معنی­دار در مقایسه رویش حجمی مشاهده نشد.

 

 

شکل 4- رویش کل حجم در طول سن در دو گونه مورد بررسی

 

 

 

 

 

 

 

 

 

.

 

 

جدول 1- نتایج مقایسه آماری متوسط رویش قطری، سطح مقطع و حجم در صنوبر و دارتالاب

 

گونه

صنوبر

 

دارتالاب

قطر

a 25/1±78/1

 

a 11/1±46/2

سطح مقطع

b 37/16±59/62

 

a 56/30±41/92

حجم

a 019 /0±067/0

 

a 038/0±064/0

اعداد میانگین±انحراف معیار را نشان می­دهد. حروف متفاوت نشان­دهنده وجود اختلاف معنی­دار در سطح 05/0 است.

 

 

درصد رویش مشخصه­های مختلف دو گونه مورد بررسی در دو دوره مختلف (دهه اول و دهه دوم رویشی درختان) در جدول (2) ارائه شده است. مطابق نتایج در گونه صنوبر رشد همه مشخصه­ها در دهه­ی اول رویش بیشتر از دهه دوم بوده است . در گونه دارتالاب رویش قطری در دهه­ی دوم بیشتر از دهه­ی اول بود اما دیگر مشخصه­های رویشی مانند صنوبر در دهه­ی اول بیشتر از دهه­ی دوم بوده است.

 

 

 

جدول 2 - درصد رویش سالانه مشخصه­های مختلف در دو دوره رشد ده ساله برای هر گونه

 

دارتالاب

 

صنوبر

گونه مورد بررسی

دهه دوم رشد

دهه اول رشد

 

دهه دوم رشد

دهه اول رشد

دهه مورد بررسی

2/51

0/20

 

4/3

0/20

رویش جاری سالانه قطر

6/10

0/40

 

7/6

0/40

رویش جاری سالانه سطح مقطع

6/5

5/18

 

8/2

2/19

رویش جاری سالانه ارتفاع

5/13

9/19

 

4/8

3/19

رویش جاری سالانه  حجم

 

 

 


 

 

بحث و نتیجه­گیری

در تحقیق حاضر زنده‌مانی دو گونه مورد بررسی پس از 20 سال کاشت، بیش از 80 درصد بود. این نتیجه ممکن است حاصل انتخاب فاصله کاشت مناسب در ابتدای جنگلکاری باشد، چرا که در سایر تحقیقات مانند جنگل‌کاری نوئل  که فاصله کاشت کم بود (2متر × 2متر)؛ مرگ و میر به واسطه رقابت بسیار زیاد خواهد شد. گرچه عملیات‌ تنک کردن در زمان‌های مناسب به خوبی می‌تواند چنین مشکلاتی را مرتفع نماید، اما متاسفانه در کشور چنین فعالت‌هایی صورت نمی‌گیرد و مواردی که در جنگل‌کاری‌ها عملیات‌های پرورشی مناسب صورت گرفته باشد، بسیار نادر است. همچنین ممکن است که شرایط مناسب‌تر رویشگاه، طول‌ بلندتر دوره رویشی، دسترسی به منابع کافی آب، وجود مواد غذایی کافی در جلگه حاصلخیز تشبندان از دیگر عوامل طبیعی موثر باشند. بررسی‌های چشمی پروفیل‌های تنه دو گونه، حاکی از آن است که تغییرات قطر تنه در امتداد طول آن، برای دارتالاب بیشتر از صنوبر است. دلیل این امر، می­تواند تلاش درخت برای ایجاد گورچه به منظور استقرار بیشتر باشد. اما در صنوبر، تنه سیلندریک بوده و گورچه‌ای تولید نمی‌کند. این امر بر نوع مصرف چوبهای تولیدی نیز اثر گذار است و محصولات مختلفی با چنین پروفیل‌هایی قابل تولید خواهند بود. متوسط رویش سالانه صنوبر در این منطقه از رویش قطری صنوبر در تحقیق Amiri  (2008) در جنگل شصت کلاته گرگان که برای فاصله کاشت 5×3 متر، 47/0 سانتیمتر و برای فاصله کاشت 5×6 متر، 46/0 سانتیمتر بیشتر است. همچنین از میزان رویش قطری محاسبه شده در تحقیقZojaji Tehrani et al.,(2011) در استان گیلان مقدار 3/1 سانتیمتر بیشتر است که نشان   می­دهد توان رویشگاه از حاصلخیزی بسیار خوبی جهت کاشت صنوبر برخوردار است. از طرفی شرایط این رویشگاه برای دارتالاب نیز مناسب به نظر می­رسد. چرا که رویش قطری و حجمی این گونه از رویش قطری دارتالاب در تحقیق Siahipour and Amanzadeh ((2007 در رضوانشهر استان گیلان بیشتر است.

همچنین رویش متوسط قطری دارتالاب در تحقیق حاضر 49/2 سانتیمتر بدست آمد که از رویش قطری این گونه در مبدإ اصلی آن (19/2 سانتیمتر) بیشتر است. به طور کلی درصد رویش مشخصه­های مختلف درخت در در ده سال اول رشد، تفاوتی نداشته و نشان می­دهد دو گونه به خوبی مستقر شده و متناسب با شرایط این رویشگاه هستند. در ده سال دوم رشد درصد رویش مشخصه­های مختلف در دارتالاب نسبت به صنوبر بیشتر بوده که می‌توان آن را به فیزیولوژی گونه در استقرار نسبت داد، چرا که صنوبر در همان سال­های اول بیشترین توان خود را بر رویش ارتفاعی گذاشته و بنابراین درصد رویش در سال­های بعد کاهش می­یابد؛ اما دارتالاب رویش ارتفاعی زیادی در سال­های اولیه نداشته و بعد از استقرار و در دهه دوم رویش ارتفاعی آن افزایش می­یابد. بیشتر بودن ارتفاع صنوبر موجب شده که کمتر بودن قطر آن نسبت به دارتالاب جبران شده و هر دو از نظر تولید حجم تقریبا یکسان باشند. در نهایت می‌توان چنین نتیجه گیری نمود که این دو گونه در چنین رویشگاهی، رشد بسیار مناسبی برای تامین اهداف زیست محیطی مانند گسترش فضای سبز و اقتصادی مانند فروش چوب دارند. به­طوری که می­توان از صنوبر در مناطقی با زهکشی خوب و از دارتالاب در مناطق تقریبأ باطلاقی و با زهکشی نامناسب استفاده کرد همچنین این امید نیز می­رود که بتوان از قدرت تحمل­پذیری مناسب دارتالاب در مناطق با زهکشی نامناسب جهت حضور گونه­های بومی استفاده کرد.

 

 سپاسگزاری:

بدین وسیله از همکاری و مساعدت کلیه پرسنل محترم مرکز بذر جنگلی خزر در کلوده که امکانات لازم برای این پژوهش را فراهم آوردند و همچنین همکاری مهندس مسعود خالدی تقدیر و تشکر می­گردد.


References

1-Amiri, M., 2008. Measurment of diameter incersment by stem analysis method in Populus clones with different planting space (Gorgan forest). conference of Poplar importance, pp 189.

2-He, Y., L. Qin, Z. Li, X. Liang, M. Shao, L. Tan, 2013. Carbon storage capacity of monoculture and mixed-species plantations in subtropical China. Forest Ecology and Management, 295: 193–198.

3-Mohammadpour, S., 2007. Investigation on diameter, height and volume incesment by stem analysis (case study: Kalardasht plantaion). Msc Thesis, Sari university, pp 70.

4-Newton, P.F., 2003. Stem Analysis Program for Coniferous Forest Tree Species. Computers and Electronics in Agriculture 39: 61–66.

5-Rostamabadi, A., M. Tabari, A. Salehi, E. Sayad, A. Salehi, 2010. Comparison of nutrition, nutrient return and nutrient retranslocation between stands of Alnus subcordata and Taxodium distichum in Tashbandan, Amol (Mazandaran). Journal of Wood & Forest Science and Technology, 17: 65-78.

6-Siahipour, Z., B. Amanzadeh, 2007. Investigation on increment of bald cypress (Taxodium distichum (L.) Rich ) plantation in wet  lands in north west of Guilan (Iran). Pajouhesh & Sazandegi 76: 98-103.

7-Zobeiri, M., 2009. Forest Inventory, Tehran University Press, pp 420.

8-Zojaji Tehrani, H., H. Payam, R. Rashidi Haghi, S. Rabiee, R. Jahangiri, 2011. Investigation on Populus deltoides on Gilan provinance (case study: Haft Deghnan plantation). Journal of Biology Science 5: 77-85.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Evaluation of growth Feature of Populus deltoides and Taxodium distichum trees using stem analysis

 

J. Eslamdoust[2]*, H. Sohrabi2, S. M. Hosseini3

 

Abstract

Tree growth has a great ecological and economic importance and stem analysis is one of the reliable and widely used methods which is used to study the growth of different attributes of the trees. In the present study, we evaluated diameter, basal area, and height and volume growth of two fast growing species (namely Populus deltoides and Taxodium distichum). After falling down the trees, 5 centimeter thick disks at 2 meter intervals were collected and transported to the laboratory. The thickness of the annual rings was measured in two perpendicular directions up to1millimeter precision. The results showed that the highest value of the current growth of diameter of Populus deltoides and Taxodium distichum occurred in 4 and 6 year ages, respectively, equal to 1.5 and 5.4 cm and the highest value of the current basal area growth of Populus deltoides and Taxodium distichum occurred in 9 and 10 year ages, respectively, equal to 0.1 and 0.14 square meters. Furthermore, the highest value of the current growth of height of Populus deltoides and Taxodium distichum occurred in 6 and 9 year ages, respectively, with value of 1.3 m 3.1 m and the highest value of the current growth in the volume of Populus deltoides and Taxodium distichum occurred in 8 and 12 year ages, with a value of 0.094 and 0.1 cubic meters, respectively. Finally, there would be concluded that both of these species in such sites can meet the environmental needs such as green spaces as well as economic goals such as commercial wood product.

 

Keywords: Stem Analysis, Longitudinal Sections, Populus deltodies, Taxodium distich


 



1-دانشجوی کارشناسی ارشد جنگلداری دانشکده منابع طبیعی و علوم دریایی، دانشگاه تربیت مدرس، ایران 

* نویسنده مسئول:  Email:  j.eslamdoust@modares.ac.ir    

2- استادیار دانشکده منابع طبیعی و علوم دریایی، دانشگاه تربیت مدرس، ایران

3- استاد دانشکده منابع طبیعی و علوم دریایی، دانشگاه تربیت مدرس، ایران

*1- M.Sc. Student, Faculty of Natural Resource and Marian Science, Tarbiat Modares University, Iran. j.eslamdoust@modares.ac.ir

2- Assistant Prof., Faculty of Natural Resource and Marian Science, Tarbiat Modares University, Iran.

3- Professor, Faculty of Natural Resource and Marian Science, Tarbiat Modares University, Iran.

1-Amiri, M., 2008. Measurment of diameter incersment by stem analysis method in Populus clones with different planting space (Gorgan forest). conference of Poplar importance, pp 189.

2-He, Y., L. Qin, Z. Li, X. Liang, M. Shao, L. Tan, 2013. Carbon storage capacity of monoculture and mixed-species plantations in subtropical China. Forest Ecology and Management, 295: 193–198.

3-Mohammadpour, S., 2007. Investigation on diameter, height and volume incesment by stem analysis (case study: Kalardasht plantaion). Msc Thesis, Sari university, pp 70.

4-Newton, P.F., 2003. Stem Analysis Program for Coniferous Forest Tree Species. Computers and Electronics in Agriculture 39: 61–66.

5-Rostamabadi, A., M. Tabari, A. Salehi, E. Sayad, A. Salehi, 2010. Comparison of nutrition, nutrient return and nutrient retranslocation between stands of Alnus subcordata and Taxodium distichum in Tashbandan, Amol (Mazandaran). Journal of Wood & Forest Science and Technology, 17: 65-78.

6-Siahipour, Z., B. Amanzadeh, 2007. Investigation on increment of bald cypress (Taxodium distichum (L.) Rich ) plantation in wet  lands in north west of Guilan (Iran). Pajouhesh & Sazandegi 76: 98-103.

7-Zobeiri, M., 2009. Forest Inventory, Tehran University Press, pp 420.

8-Zojaji Tehrani, H., H. Payam, R. Rashidi Haghi, S. Rabiee, R. Jahangiri, 2011. Investigation on Populus deltoides on Gilan provinance (case study: Haft Deghnan plantation). Journal of Biology Science 5: 77-85