معرفی فلور، شکل زیستی و پراکنش جغرافیایی گیاهان منطقه هرارون استان کرمان

نوع مقاله: پژوهشی

نویسنده

دانشگاه آزاد اسلامی واحد جیرفتو گروه باغبانی، جیرفت، ایران

چکیده

منطقه هرارون با وسعت حدود 13000هکتار و ارتفاع متوسط 2044 متر از سطح دریا، در جنوب شهرستان بافت استان کرمان قرار دارد. هدف از این تحقیق، شناسایی و معرفی فلور منطقه بوده است. این ناحیه شامل 112 گونه گیاهی (3بازدانه، 7تک لپه و102دولپه) می­باشد که متعلق به 33 تیره و 89 جنس است. مهمترین تیره­های گیاهی به ترتیب تعداد شامل: Asteracea با 15 گونه، Lamiaceae با 15 گونه، Papilonaceae با 13گونه، Rosaceae با 8گونه و  Geramineaeبا 6گونه می باشند. شکل زیستی عمده منطقه، به صورت همی کریپتوفیت با%47/29، تروفیت با%67/27، کامفیت با %64/11، فانروفیت با %6/11، ژئوفیت با %6/11 وکریپتوفیت با %14/7 می­باشد. از لحاظ عناصر رویشی منطقه% 17/65 ایرانی- تورانی، % 5/12 ایرانی تورانی صحرا سندی، % 05/8 صحرای سندی، % 25/6 مدیترانه­ای، % 57/3 جهان وطنی و %46/4 مربوط به منطقه هیرکانی می­باشد. 

کلیدواژه‌ها


معرفی فلور، شکل زیستی و پراکنش جغرافیایی گیاهان منطقه هرارون استان کرمان

 

سید محمد علی وکیلی شهربابکی[1]*

تاریخ دریافت: 20/1/93          تاریخ پذیرش: 28/8/93

 

چکیده:

منطقه هرارون با وسعت حدود 13000هکتار و ارتفاع متوسط 2044 متر از سطح دریا، در جنوب شهرستان بافت استان کرمان قرار دارد. هدف از این تحقیق، شناسایی و معرفی فلور منطقه بوده است. این ناحیه شامل 112 گونه گیاهی (3بازدانه، 7تک لپه و102دولپه) می­باشد که متعلق به 33 تیره و 89 جنس است. مهمترین تیره­های گیاهی به ترتیب تعداد شامل: Asteracea با 15 گونه، Lamiaceae با 15 گونه، Papilonaceae با 13گونه، Rosaceae با 8گونه و  Geramineaeبا 6گونه می باشند. شکل زیستی عمده منطقه، به صورت همی کریپتوفیت با%47/29، تروفیت با%67/27، کامفیت با %64/11، فانروفیت با %6/11، ژئوفیت با %6/11 وکریپتوفیت با %14/7 می­باشد. از لحاظ عناصر رویشی منطقه% 17/65 ایرانی- تورانی، % 5/12 ایرانی تورانی صحرا سندی، % 05/8 صحرای سندی، % 25/6 مدیترانه­ای، % 57/3 جهان وطنی و %46/4 مربوط به منطقه هیرکانی می­باشد.

 

واژه­های کلیدی: استان کرمان، پراکنش جغرافیایی، شکل زیستی، فلور، هرارون.

 


مقدمه:

کشور ایران در میان کشورهای جنوب غربی آسیا متنوع­ترین و پر جاذبه­ترین شرایط را از نظر پوشش گیاهی دارد. به طوری که به عقیده Zohary ( (1973چهار منطقه جغرافیای گیاهی عمده یعنی ایرانی-تورانی، اروپا- سیبری، صحرا- عربستان، و را در بر می­گیرد. تنوع در فلور و پوشش گیاهی ایران، بیش از هر چیز به علت تضادهای گسترده اقلیمی، توپوگرافی، پیشینه پوشش گیاهی و همچنین تکامل پتانسیل آن است. ناحیه ایرانی- تورانی سه چهارم سطح ایران را در بر می­گیرد. منطقه هرارون نیز یکی از مناطقی است، که در استان کرمان و در 40 کیلومتری شهرستان بافت واقع شده است و متعلق به ناحیه ایرانی- تورانی  می­باشد و تاکنون هیچ گونه مطالعه فلوریستیکی جامعی در آن صورت نگرفته است. این منطقه نیز مانند اکثر مناطق مرتعی کشور از چرای بی­رویه و دست­اندازی انسان­ها رنج می­برد که این مسئله مطمئناً تأثیر زیادی بر روی پوشش طبیعی منطقه داشته است. فلور استان کرمان نیز به علت وسعت و تغییرات قابل توجه آب و هوایی آن، بسیار غنی است. اما هنوز به طور کامل مورد مطالعه قرار نگرفته، لذا لازم است هریک از مناطق آن به طور جداگانه و کامل مورد بررسی قرار گیرد. بررسی هایی در زمینه پوشش گیاهی استان کرمان به عمل آمده که شامل موارد زیر است. که هنوز مطالعات زیادی را می­طلبد.

 (2001) Saber amoliبررسی فلورستیک و تهیه نقشه پوشش گیاهی پناهگاه حیات وحش مهروئیه کرمان را به انجام رساند و تعداد 264 گونه گیاهی را شناسایی کرد. Hassanabady ((2004 مطالعه فلور منطقه جوزم شهربابک را انجام داد. در این مطالعه،  فهرستی شامل 425 گونه از این منطقه معرفی شد.  Mashayekhi (2004)  پوشش گیاهی منطقه دلفارد جیرفت را بررسی کرد. و تعداد 380 گونه گیاهی را معرفی نمود. Poormirzai (2007) گزارشی با عنوان بررسی جامعه­شناسی و تهیه نقشه گیاهی منطقه خبر و روچون شهرستان بافت تهیه نمود و 732 گونه گیاهی را معرفی نمود. (1999) Vakili Shahrbabaki بررسی اکوفیتوسوسیولوژیکی منطقه میمند شهر بابک را به انجام رسانید و بیش از 300 گونه گیاهی منطقه را معرفی و جوامع گیاهی متعددی را شناسائی نمود. (1991) Mirtagaldini فلور منطقه گوغر استان کرمان، را بررسی و به انجام رسانید. منطقه هرارون، به عنوان یکی از مراتع غنی استان کرمان محسوب می شود. از آنجا که بررسی­های فلورستیک، مانند شناسنامه­ای است که نشان دهنده وضعیت گذشته و حال یک منطقه می باشد و همچنین در پیش­بینی­های آینده نقش بسزائی دارد. این مطالعه تلاش  می­کند تا عناصر رویشی این منطقه را در مقیاس کوچک به تصویر کشیده، به معرفی شکل­های زیستی و پراکنش جغرافیای گیاهی، موجود در منطقه بپردازد.

 

مواد وروش­ها

موقعیت منطقه:

روستای هرارون، در استان کرمان واقع شده است. از شمال، به شهرستان بافت، از شرق، به بخش رابر، از غرب به شهرستان سیرجان و از جنوب به بخش ارزویئه محدود می­شود. وسعت منطقه مورد مطالعه واقع در این روستا تقریباً 13 هزار هکتار می­باشد. متوسط ارتفاع 2044 متر و در طول جغرافیایی 56 درجه و34 دقیقه شرقی و 29 درجه و 55 دقیقه شمالی قرار دارد. متوسط درجه حرارت سالیانه این منطقه معادل 7 درجه سانتیگراد می­باشد. حداکثر دما، به 1/19 درجه سانتیگراد در تیرماه و حداقل دما به 2 درجه زیر صفر در دیماه می­رسد. اکثر نزولات جوی به صورت برف است. رطوبت نسبی در این منطقه، حداکثر آن 25/41 در بهمن ماه و کمترین رطوبت نیز با 88/ 24 به شهریور، اختصاص دارد (6). به خاطر رطوبت نسبی تقریباً بالا، در این منطقه شرایط مناسبی برای رویش گیاهان بوجود آمده است. علیرغم تنوع گونه­ای فراوان منطقه هرارون، هیچ تحقیقی در رابطه با پوشش گیاهی این منطقه صورت نگرفته است. در این تحقیق، پوشش گیاهی این منطقه مورد بررسی قرار گرفت (شکل1).

 

روش تحقیق:

به منظور معرفی فلور منطقه از روش پیمایش زمینی که یکی از روش­های مرسوم مطالعات تاکسونومیک منطقه­ای است استفاده شد (8) در این روش با مراجعه مستقیم به نواحی مختلف منطقه مورد بررسی، جمع­آوری   نمونه­های گیاهی صورت گرفت. گونه­های گیاهی موجود در منطقه، پس از جمع­آوری خشک و پرس شدند. با استفاده از فلور ایرانیکا (12)، فلور عراق (15)، فلور ایران(1)، فلور رنگی ایران (3)، مجموعه فلورهای فلسطین (18)، فلور ترکیه (2) و فلور Takhtajan (1986) شناسائی شدند. انتشار جغرافیائی گونه­ها براساس تقسیم­بندی نواحی رویشی تعیین شد. برای طبقه­بندی شکل­های زیستی گیاهان از طبقه­بندی Raunkiaer (1934) به خاطر کاربردی بودن آن (فراوانی گونه­های با شکل زیستی یکسان نشان­دهنده شرایط اقلیمی مشخص است) استفاده شد و از مرجع تنوع زیستی گونه­های ایران  Ghahreman and Attar   (1999)برای شناسائی گونه­های بومزاد و نادر استفاده گردید.

 

 

 

 

شکل1-نمودار آمبروترمیک بلند مدت هرارون


نتایج

نتایج نشان داد که:این منطقه از نظر جغرافیای گیاهی، در محدوده رویشی منطقه ایرانی-تورانی قرار دارد. در این تحقیق112 گونه از، 89 جنس و 33 تیره گیاهی، جمع­آوری و شناسائی شد.(جدول 1) که %08/91آن از گیاهان دولپه­ای، %25/6تک لپه­ای و   %67/2از باز دانگان می­باشند(شکل2.) نتایج همچنین نشان داد که: از لحاظ عناصر رویشی منطقه،% 17/65 ایرانی- تورانی، % 5/12 ایرانی تورانی– صحرا سندی%، 05 /8 صحرای سندی،% 25/6 مدیترانه­ای،% 57/3 جهان وطنی و%6 4/4 مربوط به منطقه هیرکانی می­باشد.(شکل3) از لحاظ تعداد گونه Asteracea با 15 گونه (0% 39/13)، Lamiaceae با (15گونه) % 39/ 13، Papilonaceae با 13(گونه) %6/11 Rosaceae با (8گونه)% 14 /7 و  Geramineaeبا (6گونه) % 35/5 به ترتیب بزرگترین تیره­های گیاهی منطقه را تشکیل می­دهند (شکل4). شکل زیستی عمده منطقه، به صورت همی­کریپتوفیت %47/29، تروفیت %67/27، فانروفیت %6/11، ژئوفیت %6/11، کامفیت %64/11 و کریپتوفیت %14/7 می­باشد. بیشترین پراکنش جغرافیایی گیاهی با %17/65، مربوط به منطقه ایرانی –تورانی است (شکل5).

 

 

 

شکل2- تیره­های موجود در منطقه از نظر تک لپه و دو لپه­ای بودن

 

شکل3- هیستوگرام عناصر رویشی منطقه مو رد مطالعه

 

 

شکل 4- تیره­های موجود در منطقه بر حسب تعداد گونه

 

 

 

شکل5- طیف شکل زیستی گونه های گیاهی منطق هرارون

 


بحث و نتیجه­گیری

منطقه مورد مطالعه براساس طبقه بندی (1973)Zohary جزو منطقه رویشی ایرانی-تورانی، می­باشد. نتایج نشان داد که: بیشترین درصد عناصر شناسائی شده (%17/65) ،مربوط به ناحیه رویشی ایرانی- تورانی می­باشد. که نشانگر این است که: سایر مناطق رویشی به علت فاصله زیاد وشرایط محیطی خاص حاکم بر منطقه، در منطقه ایرانی- تورانی نفوذ عمده­ای نداشته­اند. این ویژگی، باعث شده فراوانی عناصر مشترک نیز کاهش یابد. به طوری که بیشترین عناصر مشترک، مربوط به ایرانی- تورانی و صحرا- سندی است .که تنها% 05/8 گو نه­ها را، به خود اختصاص داده است. به طور کلی112 گونه گیاهی، در منطقه مورد مطالعه  هرارون،  تشخیس داده شد. که از این  تعداد(3بازدانه،7تک لپه،و102دولپه)می باشد.که متعلق به33تیره، و89جنس، است. پرگو نه ترین تیره ها ی گیاهی منطقه، به ترتیب تعداد شامل: Asteracea با 15گونه، Lamiaceae با 15گونه، Papilonaceae با 13گونه، Rosaceae با 8گونه و  Geramineaeبا 6 گونه می­باشند. با توجه به مساحت منطقه که درحدود 13000 هکتاراست.می­توان گفت در مقایسه با سایر مناطق مطالعه شده در استان کرمان، از جمله در گوغر بافت، با مساحت حدود  16000 هکتار و تعداد 414 گونه گیاهی [9] ، پارک ملی خبر و روچون با مساحت حدود 169000 هکتار تعداد 732 گونه گیاهی، (10) حیات وحش مهروئیه با مساحت حدود 15000 هکتار و تعداد 264 گونه گیاهی (13)،دلفارد جیرفت با مساحت حدود12000 هکتار و تعداد 380 گونه (7)، و جوزم شهربابک با مساحت  حدود 74000 هکتار و تعداد 425 گونه گیاهی، (5) از تنوع کمتری بر خورداراست. منطقه هرارون بافت، به دلیل تغییرات آب و هوائی شدید در منطقه از تنوع زیادی برخوردار نیست. هرچند ریخت کلی منطقه، توسط گونه­هائی از جنس Astragalus، پوشیده شده است .اما وجود اقلیم­های خرد، و شرایط خاص اکولوژیکی، سبب رویش گونه­های متنوعی ازجمله فراوانی بیش از حد گیاهان تیره Asteracea و Lamiaceae، در این منطقه شده است. طیف شکل زیستی  منطقه، نشان می دهد که :همی کریپتو فیت ها، با %47/29و ترو فیت ها ، با%67/27به ترتیب  بیشترین فرا وانی را در منطقه دارند.این گروه از گیا هان از خشکی گریزانند. با تو جه به اینکه طیف های شکل زیستی گیا هان، در اقلیم های مختلف با هم تفاوت دارند.و درواقع این شکل ها، بیانگر وضعیت آ ب و هوایی منطقه هستند.طیف شکل زیستی این منطقه، نشانگر فلور تیپیک مناطق بیابانی است.که در آن تروفیت ها، سهم مهمی دارند.( 67/27%)مطالعه فلور و پو شش گیا هی مناطق بیا بانی، توسط بر خی از پژ وهشگران نیزفراوانی شکل زیستی ترو فیت ،را در مناطق مورد مطالعه نشان می دهد(5،9،7،10،13). منطقه مورد مطالعه هرارون، بر طبق تقسیم بندی نواحی رویشی جهان توسط Takhtajan در قلمرو Holarctic، زیر قلمرو Tethian، ناحیه Irano-Turanian، زیر ناحیه  western-Asiati حوزه  Armeno- Iranianدارد و زیر حوزه Centeral –Iranian ، قرار می گیرد. زیر ناحیه آ سیای غربی بویژه فلات ایران، معرف کانون اصلی شکل گیری فلور ایرانی تو رانی است.در بررسی فلور این منطقه، نیز نشان داده شد که 17/65 درصد از گیاهان منطقه متعلق به ناحیه ایرانی تورانی میباشد.

 

نتیجه گیری کلی:

نتایج نشان داد که این ناحیه، شامل 112 گونه گیاهی (3بازدانه، 7تک لپه و 102دولپه) می –باشد که متعلق به33تیره و89جنس است.مهمترین تیره ها ی گیاهی به ترتیب تعداد  شامل:   Asteraceaبا 15گونه ، Lamiaceae با 15گونه.Papilonaceaeبا 13گونه، وRosaceae با 8گونه، و Geramineaeبا 6گونه، می باشند. شکل زیستی عمده منطقه، به صورت همی­کریپتوفیت، با%47/29 تروفیت، با %67/27 بوده و منطقه با %17/65 عنصررویشی متعلق به ایرانی- تورانی است.


 

 

 

 

جدول 1- تعداد گونه ها، به تفکیک خانواده ها، شکل زیستی، و مناطق رویشی، در منطقه هرارون استان کرمان

علائم اختصاری: تروفیت (Th)، همی کریپتوفیت (He)، کامفیت (Ch)، فانروفیت(Ph)،کریپتوفیت  (Cr)، ژئوفیت(Ge)، ایران تورانی(IT)، صحرا سندی (SS)، مدیترانه ای(M) ،  هیر کانی(Hyr)، جهان-وطنی (COSM) و چند ناحیه ای IT_SS))،

 

عنصر رویشی

فرم رویشی

نام علمی

خانواده

ردیف

SS

Ch

Cousinia calolipis Boiss.

Asteraceae

1

IT

Cr

Astrodaucus boriantalisl.Miller.

 

2

IT

Ch

Achillea wilhilmsi C.koch.

 

3

IT

He

Cousinia calolepis Boiss.

 

4

IT_SS

He

Cichorium intybus L. var. albus Ghahreman

 

5

IT

He

Echinops ceratophorus Boiss.

 

6

IT

Cr

Tanacetum fruticulosum Ledeb.

 

7

IT

Cr

Centaurea Cheiranthifolia L.

 

8

IT

He

Artemisia aucheri Boiss.

 

9

IT_SS

He

Artemisia sieberia L.

 

10

IT

Th

Acroptilon repens (L) DC. Subsp. Repens

 

11

IT

Ch

Hertia angustifolia (DC). 0. Kuntze.

 

12

SS

Th

Filago hurdwarica (DC.) Wagenitz.

 

13

IT

Ch

Anthemis altissima L. var. altissima

 

14

IT

Ch

Anthermis odontodtephana Boiss. Var. odontostephana

 

15

IT

‍ Ge

Bunium wolffi juykov.

Apiaceae

16

IT

Ge

Bunium persicum L.

 

17

IT

He

Eryngium bill ardieri  f.delaroche.

 

18

IT

Cr

Prangos cheilanthidolia Boiss.

 

19

IT_SS

Th

Descurania Sophia (L.) Schur.

Brasicaceae

20

M

Th

Cardaria draba (L.) Desv.

 

21

IT

Th

Arabididopsis   pumila  (Steph) N.Busch.

 

22

IT

Ph

Berbris integrima Bge.

 

23

Hyr

He

Echium amoenum fisch. et. Mey.

Boraginceae

24

IT

Th

Nonnea Caspica (Willd) G. Don.

 

25

IT

Th

Anchusa italica Retz.

 

26

IT

Ch

Convolvulus glomeratus  L.

Convolvulaceae

27

IT_SS

Th

Convolvulus arvensis L

 

28

SS

He

Cressa creritica L.

 

29

IT

Ch

Acanthophllum glandulosum Bung.

Caryophyllaceae

30

IT

Th

Silene Arabica Boiss.

 

31

IT

Th

Vaccaria oxyodonta Boiss.

 

32

IT

Ge

Bryonia aspera Stev. Ex Ledeb.

Cucurbitaceae

33

SS

Th

Chenopodiaceae faliasum L.

Chenopodiaceae

34

Hyr

Th

chenopodium bortys  Boiss                          

 

35

IT

Ge

Cephalaria    syriaca  (L) Schrad

Dipsaceae

36

IT

Th

Ephedra pachyclada Boiss.

Ephedraceae

37

IT

Th

Ephedra foliate Boiss. et Ky.

 

38

IT

Th

Ephedra procera Fisch. Et Meyer.

 

39

M

Th

chrozophorz tinctoria (L.) Juss.

Euphorbiaceae

40

IT_SS

Th

Fumaria  parviflora lam.

Fumariaceae

41

IT

Th

Mellica Persica Kunth S UBSP.PERSICA,

Gramineae

42

IT

Th

Poa Bulbosa L. Var .Vvivipara Koel.

 

43

IT

Th

Pennisetum   divisum (gmel ).

 

44

IT

Th

Taeniatherum crinitum (Schreb.) Nevski.

 

45

IT

Th

Stipa parviflora Desf.

 

46

IT

Th

Heteranthelium pilifram

(banks soland).

 

47

IT

Cr

Linum catharticum L.

Linaceae

48

IT

He

Nepeta longifolia rent.

Labiatae

49

IT_SS

Ge

  Nepeta Spicata L.

 

50

IT

He

Nepeta glomerulosa. Boiss.

 

51

IT_SS

Ge

Mentha longifolia (L.) Hudson.

 

52

IT

He

Marrobium Vulgar L.

Labiatae

53

M

Th

Linum strictum L. var. spicatum Pers.

Linaceae

54

IT

Th

Stachys acerosa Boiss.

 

55

IT

Th

Scutellaria multicaulis Boiss. Subsp. Multicaulis

 

56

IT

Ch

Salvia nemorosa L.

 

57

IT

He

Salvia macrosiphon Boiss.

 

58

IT

He

Salvia rhytidea Benth. In DC.

 

59

IT

Th

Stachys setifera C. A.Mey.

 

60

IT

He

Thymus fallax Fisch et C. A. Mey.

 

61

IT

He

Teucrium polium L.

 

62

IT

He

Ziziphora cllnopodiodes Lam.

Labiatae

63

IT

Ge

Eremurus kopetdaghensis M. Pop. Ex B. Fedtsch.

 

64

IT

Ge

Allium eriophllum Boiss. Var.

 

65

IT

Ge

Allium erubesces C. Koch.

Liliaceae

66

COSM

Ph

Ficus carica L. var. genuine Boiss.

Moraceae

67

COSM

Ph

Morus nigra L.

 

68

IT

He

Alcea aucheri (Boiss.) Alef.

Malvaceae

69

IT

He

Malva parviflora L.

 

70

IT

He

Malva negleceta Wall.

 

71

SS

He

Malva Sylvestris L.

 

72

IT

Ge

Acantolimon scorpius (jaub spach)Boiss.

plumbaginaceae

73

IT

Ch

Astragalus (Acanthopphace) schistocalyx Bunge.

Papilionaceae

74

IT

Th

Lathyrus Sativus L.

 

75

IT

He

Cicer arietinum L.

 

76

IT_SS

He

Medicago sativa L.

 

77

IT

Ge

Medicago officinalis L.

 

78

M

Cr

Astragalus cephalanthus L.

 

79

IT_SS

Th

Melilotus  officinalis L.

 

80

IT_SS

He

Glyciriza glabra  L.

 

81

IT_SS

Th

Trifolium pretenseL.

 

82

IT

He

Hedysarum wrightianum Aitch. & Baker.

 

83

IT

He

Onobrychis altissima Grossh..

 

84

IT_SS

Ge

  Sophora alopecuroides L..

 

85

IT

He

Glaucium grandiflorum Boiss. & Heut.

 

86

IT

Th

Papaver argemone L.

papaveraceae

87

IT

He

Glucicum flarum Grantz.

 

88

IT

He

  Glucium elegans Grantz.

 

89

IT_SS

He

Plantago lanceolata L.

Plantaginaceae

90

IT_SS

He

Plantago major L.

 

91

IT

Ch

Acantholimon scorpius (Jaub. Et Sp.) Boiss.

Polygonaceae

92

SS

He

Polygonum convolvulus L.

 

93

IT

Ch

Sangusorba minor Scop. Subsp. Lasiocarpa (Boiss et Haussln.) Nordborg.

Rosaceae

94

IT

Ch

Cerasus avium (L.) Moench.

Rosaceae

95

IT

Ph

Rosa beggeriana Schrenk.

 

96

IT

Ph

Rosa damascene Mill.                                                                        

 

97

IT

Ph

Amygalus eburnean Spach.

 

98

Hyr

Ph

Prunus armeniacaL.

 

99

Hyr

Ph

Cydonia oblonga Mill.

 

100

Hyr

Ph

Persica vulgaris Mill.

 

101

M

Th

Consolida orientalis (Gay) Schrod.

Ranun culaceae

102

IT

Cr

Galium Humifusm Bied.

Rubiaceae

103

SS

Ph

Salix carmanica Bornm. Ex Gorz.

Salicaceae

104

SS

Ph

Populus euphratica Olivier.

 

105

M

He

Verbascum sinuatum L. var. adenosepalum Murb.

Scrophulariaceae

106

COSM

He

Veronica anagallis-aquatica L. subsp. Oxycarpa (Boiss) A. Jelen.

 

107

IT

Cr

Hyoscyamus senecionis Willd. Var.

Solanaceae

108

SS

Ch

Dendrostellara lessertii (Wikstr.) van Tiegh..

Thymelaeaceae

109

IT

Ph

Tamarix aralensis Bge.

Tamaricaceae

110

COSM

Ge

Ixiliron tataricum (pall.) herb.

  Ixioliriaceae

111

M

Ph

Juglans regia L.

Juglandaceae

112

 

 

 

Reference

1-Asadi, M., 1988-2010. Flora of Iran, Vol. 59, Research institute Forests and Rengelands Press, Tehran 448 pp.

2-Davis, P.H., 1965-1988. Flora of Turkey. Vols.1-10, university of Edinburgh press, Edinburgh, Each vollum125pp.

3-Ghahreman, A., 1978-2001. Color ful Flora of Iran, Environmental Protection Organization and Research Institute Forestes and Rengelands Press,Tehran

4-Ghahreman, A., F. Attar, 1999. Biodiversity of Plant Species in Iran Tehran University Press Tehran Iran,1210pp.

5-Hassanabady, Z. 2004. A Florestic investigation of Gevazm area inShahrbabakcity, Thessis MSc, University of shahid Bahonar,Kerman:270 PP.

6-Iran Meterological Organization ,2004. Statistical data of Kerman Synoptic Station .

7-Mashayekhi, H., 2004. AFlorestic investigation Dalfard Region in Jiroft city (Kerman province) ThessisMSc Islamic Azad University of Sience and Research Branch Thran, Iran:170PP.

8-Mesdaghi, M., 2001. Analysis and Describe of Vegetation, Jahad University of Mashhad Press Mashhad, Iran288pp..

9-Mirtagaldini, M.,1991. A Florestic investigation Goghar region in Kerman province, Articles of Paleontology Environmental Protection Organization.273-277.

10-Poor mirzai, A., 2007. A Florestic investigation and Vegetation Mapping of Khabr National Park and Rouchun Wildlife Refuge in Kerman Province, Thessis MSc, Tarbiatmoalem University Tehran , Tehran ,Iran:142 Pp.

11-Raunkiaer, C., 1934. The life forms of plants and statistical plant geography. Clarendon Press, Oxford632 P.

12-Rechinger, K. H.,1963-2010. Flora Iranica, No. 1-178. Graz: Akademische Druck-und Verlasanstalt(1-174), Wien: Naturhistorisches Museum (175-178).

13-Saber amoli, S., 2001.A Florestic investigation and Vegitation Mappping of Mehroieh Wildlife Refuge in Kerman Provience Thessis MScTarbiat Moalem University Tehran,Iran:150,Pp.

14-Takhtajan, A., 1986. Floristic region of the world. University of California Press, Berkeley, Los Angeles,643pp.,

15-Townsend C. C., E. Guest and A. Al-Ravi, 1966-1980. Flora of Iraq. vol. 1-9. Ministry of Agriculture ofthe Republic of Iraq, Baqdad.each volum about360pp.

16-Vakili Shahrbabaki, S.M.A., 1999. A Ecophytososiology investigation Meymand Region in Shahbabak city (Kerman province) PhD Thessis, Islamic Azad University of Science and Research Branch,Tehran Iran:251Pp.

17-Zohary, M., 1973.Geobotanical Foundation of Middle-East. vols. 1-2Department of Botany, Gustav Fischer Verlag, Stuttgart739pp.

18-Zohary, M. and N. Feinbrun-Dotham, 1966-1986. Flora Palaestina. vol. 1, the Jerusalem Academicpress, Israel.860pp.